สวนรถไฟ เวลาค่ำ

เมื่อวานก็รัก
วันนี้รักเธอ
พรุ่งนี้ก็รักเธอ
ขอใจที่มีเธอ
ไม่มีอีกแล้ว ใครจะมาเข้าใจ ฉันได้ดีแบบเธอ
ตอบแทนเธอรักเดียวใจเดียว

เอถีบรถจักรยานไป ร้องเพลงไป
อากาศหนาวขาก็เริ่มจะชา ขี่ได้ชาลง
ทางข้างหน้าเริ่มมืด ขี่ผ่านกลุ่มผู้หญิงสาวสวยไปหลายคน
หันมองไม่กระพริบจนลืมทาง ชนตูม กับอะไรก็ไม่รู้
หันไปมองอีกที ผู้หญิงสาวสวย ลงไปนั่งกับพื้น ข้าวของบนรถเข็นตกกระจัดกระจาย

ขอโทษนะครับ ตกใจ
ซาลาเปาตกหมดเลย ขายยังไงครับ ผมใช้ให้
ลูกล่ะ 2 บาทค่ะ

ครั้งแรกที่ได้มองเธอเต็มใบหน้า เธอสวย น่ารัก สดใส รวบผมยาวสลวยถึงไหล่
จักรยานที่คุณขี่มา เป็นจักรยานฟรีที่จอดอยู่ข้างหน้าทางเข้าใช่มั้ยค่ะ

ผมก็ไม่รู้ครับ
ช่วยเก็บของให้เสร็จ มานี่ตามเรามา เราจะพาไปที่เช่าจักรยาน
เอยิ้มไม่หุบ จูงจักรยานเดินไปกับเธอที่กำลังเข็นรถขายของ

ถึงแล้วค่ะ ที่เช่าจักรยาน เราไปนะโชคดีนะ
ทำไมต้องจ้องหน้าเรา แล้วยิ้ม ทำเราหัวเราะตามเลย

หน้าคุณคุ้นๆเหมือนผมเคยรู้จัก คุ้นมากเหมือนเคยเรียนด้วยกันตอนประถม
ตอนประถมเคยเรียน โรงเรียนลาซาลหรือเปล่าครับ

ใช่ค่ะ รู้ได้ยังไง เธอทำหน้าแปลกใจ
ที่อยู่ป6 ห้องอะไรไม่รู้ ชื่อฟ้ารดา หรือเปล่า

ใช่ เธอเป็นใครค่ะ เคยเรียนลาซาลด้วย

เรารุ่นเดียวกันครับ ตอนนั้นยังเด็กกันอยู่ พอโตขึ้นก็จำหน้าไม่ได้แล้ว
เดี่ยวเราจะไปเก็บดอกไม้ ไปด้วยกันมั้ย
ไปสิ
เราไปเอาจักรยานก่อน นายรอนี่

รถจักรยาน สีชมพู เบาะสีขาว เข้ากับชุดเสื้อกีฬาที่เธอใส่มากๆ

ผมขี่จักรยานไปตามที่เธอบอก
ยิ่งขี่เข้าไปยิ่งมืด ดีนะที่รถจักรยานเปิดไฟข้างหน้าได้
ทำให้เห็นทางข้างหน้าได้สลัวๆ
ไฟตามทางก็ไม่มี ขี่เข้ามากิโลกว่าๆ ต้นไม้เยอะมาก
น้ำพุกำลังพุ่งขึ้นสวยมาก นานๆ จะเจอคนนั่งที่เก้าอี้สักที

ทำไมต้องมาเก้บดอกไม้ตอนค่ำๆละครับ
ไม่รู้เหรอค่ะ ว่าดอกไม้จะสดชื่นที่สุดในเวลาค่ำ
หลังจากโดนแสงอาทิตย์เต็มที่
ไม่รู้เรื่องเลยครับ จะถึงยังที่เก็บดอกไม้
รู้สึกอากาศจะเริ่มเย็นลงมากนะครับ น้ำค้างเริ่มจะลง

จะถึงแล้วค่ะ ขี่ตรงไปตามทางอีกหน่อย
เป็นครั้งแรกที่ได้ขี่จักรยานสองต่อสองกับผู้หญิง
ถึงแล้วค่ะจอด เธอพูดยังกะขับรถอยู่ จักรยานไม่มีเบรกอีก
ฟ้ารดาลงไปข้างทาง
เอมองตามลงไป ร้องหูว

เมื่อเจอดอกไม้เต็มไปหมด ไม่รู้ว่าถือดอกไม้อะไรบ้าง มี สี เหลือง สี ขาว สี ชมพู เหมือนกับเสื้อที่ฟ้ารดาสวมใส่อยู่

ฟ้ารดาตามผมไปช่วยเก็บ หลังจากจอดรถไว้ที่พิงต้นไม้ไว้ข้างๆ
นายไปเก็บดอกไม้ตรงนู้นนะ เอาครีมที่ตัดกิ่ง
ผมหยิบครีมมา เดินไปยิ้มไป แต่กำลังจะตัดดอกไม้ ดอกแรก ก็ตัดไม่ได้
ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ตะโกนบอกฟ้ารดา
ฟ้ารดาครับ ผมทุ่มเทเต็มกำลังตัดกิ่งนี้ไม่ได้ครับ ลองหลายครั้งแล้ว

ไหนกิ่งไหนค่ะ
กิ่งนี้ใช่ไหมค่ะ
ฟ้าลองตัดนะ
ฟ้าก็ตัดไม่ได้เหมือนกัน แต่ทุกครั้งเวลาตัดดอกไม้ จะตัดได้ตลอดนิ
ในขณะที่ฟ้ารดา กำลังจะตัดกิ่งดอกไม้อีกครั้ง
ผมยื่นมือไปประกอบข้างบนมือของเธอ

กิ่งดอกไม้ถูกตัด ดังเบาๆ

ฟ้ารดาร้องเสียงดัง หน้าแดง ยิ้มแก้มปริ เย้ตัดได้แล้ว
เราช่วยกันตัดกิ่งดอกไม้จนหมด เอาใส่ตะกร้า
ขากลับ โรแมนติกมากๆ ลมหนาวเย็นพัดโดนหน้าผมตลอด
ตอนนี้เอง ฟ้ารดาเผลอนำมือมาจับเอวข้างๆนิดนึง

ถึงหน้าทางเข้าสวนรถไฟ
ฟ้ารดา หยิบดอกไม้ในตะกร้าเข้าไปเก็บในร้านอาหารแห่งนึง เธอเดินหายเข้าไปข้างๆร้าน เอใจร้อนเดินตามเข้าไป เจอฟ้ารดา กำลังก้มลง ที่อ่างล้างจาน ผมถาม ทำอะไรอยู่
กำลังช่วยมด ที่กำลังจะจมน้ำ

ผมซึ้งใจมาก ด้านจิตใจเรายังสู้เธอไม่ได้เลยสักนิด
ไม่นานออกมา เธอสะพายเป้ บอกผม
กลับยังไงเหรอ

ไม่รู้ครับเพิ่งเคยมาครั้งแรก
นายนี่เชยจัง เราทำงานมาตั้งเกือบสิบปี

เอยิ้ม ผงกหัวยอมรับ ครับๆ
มานี่ คนซื้อบื้อ เดินออกมากับเรา
ฟ้ารดาเดินออกจากสวนรถไฟ เดินชิดขอบถนน ระหว่างทางเราไม่ได้พูดคุยกัน
ได้แต่ยิ้มให้กันตลอดทาง ออกมาหน้าทาง ข้ามถนนเจอป้ายรถเมล์

ฟ้ารดาถาม นายกลับทางไหน ไปบางกะปิ ลาดพร้าวครับ
ต้องข้ามสะพานลอย ไปฝั่งนู้นโน้น แล้วเดินไปทางหอนาฬิกา
เอทำหน้าซื้อบื้อใส่ เธอดูออก บอกงั้นเราเดินไปด้วย
เราจะต้องไปซื้อของที่เซ็นทรัลพอดี

ถึงเซ็นทรัล เอก็ยังซื้อบื้อ หาทางเข้าห้างไม่เจอ
เดินข้ามสะพานรถไฟฟ้าไปข้ามมา

คนซื่อบื้อ มานี่ ทางเข้าห้างอยู่ทางนี้
หลังจากเข้าห้างเดินขึ้นชั้นสอง เอก็ร้องเพลงสะกดใจ ใกล้ๆเธอ
เธอบอกตกใจ
พอขึ้นจะไปชั้นสาม
ฟ้ารดาไปเข้าห้องน้ำ

ผมเดินเรื่อยเปื่อย เดินจนหลง หาทางกลับมาหาเธอไม่เจอ

หาเธอไม่เจอ ก็คิดว่าจะกลับบ้านเลย เดินลงมาชั้นใต้ดิน เซ็นทรัลลาดพร้าว เห็นตู้เกมส์ ของขายเยอะมาก
คนซื่อบื้อ ไม่ยอมรอเรา ปล่อยให้เราหานายตั้งนาน
ขอโทษนะครับ ผมหลง เธอหัวเราะ

ชั้นโรงหนังไปทางไหนเหรอครับ ผมอยากขึ้นไปที่สูงๆ
ขึ้นไปทำอะไร
ไปตะโกนบอกฟ้า ว่าขอบคุณเธอหมดใจ

เธอยิ้ม เดินเร็วไปเลย

เอค่ะ ไปร้องคาราโอเกะกันไหม
ไปสิ ของชอบ

ถึงร้านคาราโอเกะ ไม่รีรอ แลกตังจ่ายตังปุ้ป เข้าไปเลือกเพลงทันที
เพลงแรกที่เลือก เพลง มากกว่ารัก พีท เดอะสตาร์
ฟ้ารดานั่งข้างๆ  ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่
เอไม่คิดว่า เพลงนี้จะร้องคู่กันได้
เรามาร้องคู่นะครับ เอทำหน้าจริงจัง

คนเคยเหงา เคยรู้สึกเหว่ว้า เคยมองหา ความรักอยู่ที่ใด
โลกใบใหญ่เหลือเกิน มีผู้คนอยู่มากมาย
เธอเป็นมากกว่ารัก เพราะเธอนั้นคือครึ่งชีวิต
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิต เพื่อตามหาและคอยเธอมานานแสนนาน
และสุดท้ายก็เจอ ว่าเธอคือทุกอย่าง จากนี้ทุกลมหายใจฉันคือเธอ

ฟ้ารดา นั่งชิดแขนติดกัน อบอุ่นมากเลยนะเวลานี้
ร้องจบ เราสองคนเดินออกมาหน้าห้าง
ฟ้ารดา ขอกลับบ้านแล้วผมก็หลงอีก
เดินตามหลังเธอ ถาม กลับบางนาไปทางไหน
ฟ้ารดาบอก มาเดี่ยวเราพาไป

ฟ้ารดา เดินลงบันไดเลื่อน เจอผู้หญิงสวยคนนึงใส่เสื้อสีขาว กำลังแจกใบปลิว ผมหยิบใบปลิว
จนมาเจอน้องใส่ชุดนักเรียน มาร้องเพลงอยู่ใกล้ๆทางลง บันไดเลื่อน
ผมกับ ฟ้าราดา ใจตรงกัน
ควักเงินก้มลงใส่พร้อมกัน

เหรียญบาทจำนวนเยอะมาก ใส่ลงไปให้กับน้องๆ ผมดีใจ ฟ้ารดาก็ปลื้มใจ 
น้องผู้หญิงใส่ชุดนักเรียน กับน้องผู้ชายที่ไมได้ใส่ชุดนักเรียน ขอบคุณเราสองคน น้องเค้าดีใจมากเลยแหละ รีบเก็บตัง
ถ้ามีโอกาส จะเอาเงินไปให้น้องมากกว่านี้นะ

ที่ป้ายรถเมล์ ฝั่งเซ็นทรัลลาดพร้าว
ผมยืนรอรถเมล์เป็นเพื่อน เอบอกฟ้ารดาก่อนกลับว่า
เราสองคนก็เคียงข้างกันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน มาพอสมควร ถึงจะไมได้เจอกันเลย แต่ไม่เคยทำบุญด้วยกันเลยสักครั้ง
ถ้าตอนนี้เราโอกาสทำงานด้วยกัน

เราต้องทำบุญด้วยกันนะ เพื่อทุกอย่างจะได้เจริญรุ่งเรือง
เป็นสิริมงคล อยู่ร่มเย็นเป็นสุข ช่วยเร่งให้เราพัฒนาจากเพื่อนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดต่อกัน

เราไม่ได้เจอกัน เจอกันในทีวีบ้าง
ความรู้สึกดีที่เรามีให้กัน
ที่จะช่วยกันดันการงาน
ยังมีอะไรบางอย่าง ทำให้เราทำงานได้ไม่ถนัด
ถึงเราจะเกื้อกูลกันแล้ว ในด้านต่างๆ เคยคิดไหมถ้าเราเอางาน
มาโดยจะขอหรือไม่ได้ขอเค้า ถึงการงานชิ้นนั้นจะดัง

ฟ้ารดาครับ เราต้องทำบุญด้วยกัน
เอจะได้ทำงานทุกชิ้นได้โดยสบายใจ ราบรื่น
ขอบคุณนะ
ที่เป็นเพื่อนเรา
ฟ้ารดายิ้มแล้วเดินขึ้น รถตู้ไป